Posts Tagged ‘free’

Αλλωστε, τη μακροχρόνια ζημιά που προκαλεί η οικονομική εκμετάλλευση μιας παραλίας (καταστροφή χλωρίδας και τοπίου, συρρίκνωση ελεύθερων χώρων κ.λπ.) δεν προκαλούν ούτε όλοι οι ελεύθεροι κατασκηνωτές της χώρας.

Παρέχει ακόμη μερικές νομικές συμβουλές για την αντιμετώπιση απροόπτων: «Η κατασκήνωση απαγορεύεται από την ανατολή ώς τη δύση του Ηλίου… Οπότε, απλά ξεστήστε γρήγορα τη σκηνή σας αν αντιληφθείτε την παρουσία κατασταλτικών μηχανισμών και πάρτε φωτογραφία τα «όργανα» με φόντο την ξεστημένη σκηνή για το δικαστήριο» (σ.σ για υπνοσάκους ο νόμος δεν λέει κουβέντα).

«Πολύ σκληρό μέχρι αντισυνταγματικό» χαρακτηρίζει το νόμο ο δικηγόρος και μέλος των Οικολόγων Πράσινων, Δημήτρης Σινόπουλος, που μας εξηγεί: «Ο νόμος απαγορεύει καθολικά το ελεύθερο κάμπινγκ, τόσο σκηνές όσο και αυτοκινούμενα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση την κατασκήνωση σε δημόσια έκταση, αλλά ούτε και σε ιδιωτικό χώρο. Δεν υπάρχει αντίρρηση να υπάρχει ένας δρακόντειος νόμος για τη ρύπανση: όταν κάποιος ρυπαίνει να έχει συνέπειες. Αλλά δεν μπορεί να σου αποστερεί ένα φυσικό σου δικαίωμα, με την κυριολεκτική έννοια, το δικαίωμά μου να μπορώ να είμαι στη φύση και να χρησιμοποιώ τους δημόσιους χώρους.

Είναι αντισυνταγματικό, διότι δεν προστατεύει κανένα έννομο αγαθό ενώ αντιθέτως περιορίζει μια ελευθερία. Ποιο δημόσιο αγαθό προστατεύει; Του να μη χαίρεται ο κόσμος τη φύση για να χτίζονται άνετα τα αυθαίρετα σε δάση και παραλίες; Πριονίζει απλώς τις ελευθερίες μου και στέλνει μερικούς παραπάνω στις μικρές ξενοδοχειακές μονάδες. Είναι τρέλα, βέβαια, ακόμη και η απαγόρευση σε ιδιωτικό χώρο. Και αγνοεί τον κόσμο που κάνει ελεύθερη κατασκήνωση επειδή το επιθυμεί και δεν ενδιαφέρεται να πάει σε ξενοδοχείο».

Μόνο εδώ

Τι προτείνει; «Πουθενά δεν υπάρχει αυτή η καθολική απαγόρευση, αλλά διάφορες ομάδες ανθρώπων αυτο-οργανωμένες που βρίσκονται σε συνεννόηση με την τοπική κοινωνία και έτσι ρυθμίζουν ζητήματα καθαριότητας και υγιεινής. Αυτό είναι και το δικό μας αίτημα προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού να αλλάξει ο νόμος, γιατί δεν νομίζουμε ότι η λύση θα έλθει μέσα από την απαγόρευση».

Τι απολαμβάνει κανείς στην ελεύθερη διαβίωση στη φύση;

Για τη μουσικό Σαβίνα Γιαννάτου, η οποία από τον Ιανουάριο, όπως μας λέει, ονειρεύεται παραλίες και ακτές, «το πιο βασικό είναι ότι βρίσκεσαι συνεχώς μέσα στη φύση και νιώθεις μέρος της, είναι η πολύ μεγάλη αίσθηση ελευθερίας.

Οι ρυθμοί είναι τελείως διαφορετικοί, καθώς απομακρύνεσαι από όλα αυτά που σε βομβαρδίζουν καθημερινά: τηλεόραση, καταναλωτικές συνήθειες, διαφημίσεις, ειδήσεις. Βιώνεις μια τελείως άλλη αίσθηση των πραγμάτων και του κόσμου και είναι σημαντικό για την ψυχική σου υγεία και ευεξία. Είναι μια ψευδαίσθηση ελεύθερης ζωής και αυτός που θέλει πρέπει να μπορεί να το κάνει. Είναι παράλογο να μην μπορείς να πας σε μια παραλία να κοιμηθείς.

Επίσης είναι και ένας πολύ φτηνός τρόπος για έναν νέο ή κάποιον άνθρωπο χωρίς λεφτά που διαφορετικά δεν μπορεί να κάνει διακοπές. Δεν καταλαβαίνω ποιον εξυπηρετεί η απαγόρευση. Αυτός που το ‘κανε δεν σκέφτηκε ότι είναι σημαντικό για πολλούς ανθρώπους που ενδεχομένως δεν έχουν τα μέσα για κάτι άλλο;…».

Για μερικούς το καλοκαίρι είναι η απόλυτη χλιδή και χαρά της ζωής: ανεμελιά, ξυπολυσιά, καπέλο και γυαλιά. Αντε και καμιά παχιά σκιά.

Μπορεί ο άνθρωπος εδώ και χιλιετίες να διαβιούσε ελεύθερα στη φύση και το δικαίωμα να χαίρεται την απλόχερη ομορφιά της να δείχνει αυτονόητο, αλλά δεν είναι: τουλάχιστον για τους εραστές του «ξενοδοχείο τ’ άστρα». Ο σχετικός νόμος απαγορεύει την ελεύθερη κατασκήνωση σε κοινόχρηστους χώρους, δάση, αιγιαλούς, ακόμη και σε ιδιωτικά οικόπεδα, επιφυλάσσοντας στους παραβάτες αυτόφωρη σύλληψη, ποινή φυλάκισης, χρηματική ποινή αλλά και διοικητικό πρόστιμο, το οποίο εισπράττουν οι δήμοι.

Αλλωστε, ως γνωστό, σε δάση, αιγιαλούς και κοινόχρηστους χώρους μόνον αυθαίρετα ευδοκιμούν, με το γνωστό έπαθλο-επιβράβευση της καταπάτησης, τη νομιμοποίηση.

Βέβαια, υπάρχουν δήμοι και κοινότητες που όχι μόνο επιτρέπουν, αλλά και στηρίζουν την ελεύθερη κατασκήνωση, παρέχουν στους ελεύθερους κατασκηνωτές νερό, αποχωρητήριο και αποκομιδή των απορριμμάτων και χαρακτηρίζουν τους κατασκηνωτές «αγγέλους-προστάτες» της φύσης, αλλά μάλλον είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για ένα δικαίωμα που αμφισβητείται, όταν δεν… καταστέλλεται.

«Είναι προφανές ότι αυτή η απαγόρευση είναι παράλογη και επιβάλλεται καθαρά για εισπρακτικούς λόγους, για να εγκλωβίσει τους παραθεριστές σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο τουρισμού και να προασπίσει το οικονομικό συμφέρον των επιχειρηματιών, αφού πλέον δεν θα μπορείς να κάνεις διακοπές στη φύση αν δεν πληρώσεις το αντίτιμο στην ιδιωτική επιχείρηση.

Εν δυνάμει απειλή

Επιπλέον, ο νόμος διέπεται και από την αντίληψη ότι οι κατασκηνωτές αποτελούν απειλή για το φυσικό περιβάλλον σε ό,τι αφορά τη ρύπανσή του και τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Σίγουρα είναι πρόσχημα, αλλά κάποιοι το κάνουν και, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές είναι μια τραγική πλειοψηφία, οι λεγόμενοι κατασκηνωτές διημέρου, που δεν σέβονται ούτε το περιβάλλον αλλά ούτε και τους υπόλοιπους κατασκηνωτές. Η έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης και ο ωχαδερφισμός τις περισσότερες φορές οδηγεί στο να έχουμε βρεθεί όλοι αντιμέτωποι με τη θλιβερή εικόνα της καταστροφικής παρουσίας ανεύθυνων κατασκηνωτών, οι οποίοι αφήνουν πίσω τους σακούλες με σκουπίδια και κάθε λογής απορρίμματα», μας λέει ο Μιχάλης Θεοδωρόπουλος από τους Ηλιόσπορους, που διαμηνύουν «Ελεύθερη κατασκήνωση; Απόλαυσέ την υπεύθυνα» και στο δικτυακό τους τόπο (www.myspace.com/iliosporoi) δίνουν μερικές ιδέες για να απολαύσει κανείς την ελεύθερη διαβίωση και να διαφυλάξει «με πλήρη υπευθυνότητα τη Μητέρα-Γη που μας φιλοξενεί μοιράζοντας απλόχερα τις χαρές της».

Οι «Ηλιόσποροι» δεν θεωρούν μόνο απαράδεκτη την εισπρακτική φιλοσοφία του νόμου, που δίνει βορά στην ιδιωτική εκμετάλλευση τη δημόσια περιουσία, αλλά και το ότι αποκόπτει το βίωμα της φύσης και της ελεύθερης πρόσβασης σε αυτήν για όλους τους υπόλοιπους πολίτες που δεν είναι πελάτες. «Γι’ αυτό απαιτούμε», συνεχίζει ο Μιχάλης, «άμεσα την κατάργηση των παράλογων διατάξεων του Ν.2160/93 που απαγορεύουν την ελεύθερη κατασκήνωση και αναζητούμε τρόπους να αυτορυθμίσουμε τις περιοχές ελεύθερης κατασκήνωσης προάγοντας έναν ηθικό κώδικα ελεύθερης κατασκήνωσης».

Το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία 16/7/2007.  Πατήστε εδώ για την συνέχειά του με πρακτικές συμβουλές.