Posts Tagged ‘antipagosmiopoiisi’

Ηθική και Τράπεζα; …

Posted: Ιουνίου 7, 2012 by ioannasotirchou in ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Ετικέτες: ,

Για τον Μπρεχτ, που έγραψε μεσούσης μιας ηθικής και οικονομικής κρίσης γύρω στη δεκαετία του 1930 την «Οπερα της Πεντάρας», το δίλημμα ήταν: Ποιο είναι το μεγαλύτερο έγκλημα: η ληστεία ή η ίδρυση μιας τράπεζας; »Σήμερα, μεσούσης μιας τεράστιας και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που εν πολλοίς οφείλεται στις τραπεζικές πρακτικές, μπορεί να φαντάζει από οξύμωρη έως ασύμβατη η ύπαρξη μιας Ηθικής Τράπεζας. Και όμως: ο Φάμπιο Σαλβιάτο είναι εδώ και δέκα χρόνια πρόεδρος της Ηθικής Τράπεζας στη γειτονική Ιταλία και μίλησε στην Αθήνα, προσκεκλημένος των οργανώσεων Δίκαιου Εμπορίου – Fair Trade Hellas και της οργάνωσης Ιταλών που ζουν στην Ελλάδα, Bellaciao.

Φ. Σαλβιάτο: Κάθε επιχείρηση οφείλει να εργαστεί για τη μεγιστοποίηση των επενδύσεων που θα έχουν κοινωνικά οφέλη Φ. Σαλβιάτο: Κάθε επιχείρηση οφείλει να εργαστεί για τη μεγιστοποίηση των επενδύσεων που θα έχουν κοινωνικά οφέλη Λίγο πριν, παραχώρησε μια συνέντευξη στην «Ε» για να μας εξηγήσει αυτό που εκ πρώτης όψεως δείχνει ανεξήγητο, να προβλέψει νέα φούσκα, αλλά και να καθορίσει τη διέξοδο στη διορατικότητα της πράσινης ανάπτυξης.

Με όσα συμβαίνουν, έχουμε εθιστεί σε μυθώδη ποσά αμοιβών των «γκόλντεν μπόις». Δεν αντέχω την αδιακρισία. Ποιος είναι ο μισθός σας;

«Αμείβομαι με 4.000 ευρώ τον μήνα: η απόφαση που έχουν πάρει οι 27.000 μέτοχοι και οι εργαζόμενοι είναι ότι ο μεγαλύτερος μισθός δεν μπορεί να είναι πενταπλάσιος από τον χαμηλότερο, που είναι 1.000 ευρώ».

Ποια είναι η γνώμη σας για την κρίση και τον ρόλο των τραπεζών;

«Δύο είναι τα σημαντικά πράγματα. Πρώτον, ότι οι 20 κύριες τράπεζες στον κόσμο έχουν παρουσιάσει τα τοξικά ομόλογα στον ισολογισμό τους ως στοιχεία του ενεργητικού τους και αποτελούν το ήμισυ του μετοχικού κεφαλαίου τους: αυτό σημαίνει ότι η κατάστασή τους είναι πολύ επικίνδυνη. Η δεύτερη ένδειξη είναι ότι η συνολική αξία του τοξικού ομολόγου που κυκλοφορεί στον κόσμο είναι 15 φορές μεγαλύτερη από τα παγκόσμια εσωτερικά προϊόντα, οπότε οι διαστάσεις της κρίσης είναι τεράστιες. Αυτό είναι σήμερα το πλαίσιο και απέναντί του οι 8 ισχυρότερες χώρες στον κόσμο, η Ε.Ε. και άλλοι διεθνείς οργανισμοί δεν έχουν βρει μια λύση για να αλλάξουν αυτή την κατάσταση. Οι παραδοσιακές τράπεζες αγοράζουν ξανά τα τοξικά προϊόντα, επειδή έχουν υψηλά κέρδη, αντί να δίνουν πιστώσεις που τις έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις, και αυτό δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα, στο οποίο αν δεν δώσουν οι κυβερνήσεις λύσεις, ενδέχεται μέσα σε τρεις-τέσσερις μήνες να σκάσει και νέα φούσκα».

Ηθική και τράπεζα δείχνουν ασυμβίβαστες έννοιες. Πώς τις συμβιβάζετε;

«Είμαστε μια συνεργατική τράπεζα με 27.000 μετόχους, εκ των οποίων οι περίπου 3.000 είναι οργανώσεις, ιδρύματα, συνδικάτα, ΜΚΟ. Ηθική σημαίνει μια τράπεζα με διαφάνεια· έτσι την αντιλαμβάνεται ο κόσμος που μας εμπιστεύεται, ειδικά τώρα. Δηλαδή μπορείς να δεις στην ιστοσελίδα μας όλες μας τις πιστώσεις. Δεν είμαστε βαριά τράπεζα: έχουμε παράρτημα σε κάθε περιφέρεια και οικονομικούς εργαζόμενους στις πόλεις, οι βασικές συναλλαγές γίνονται μέσω Διαδικτύου, με αποτέλεσμα το κόστος λειτουργίας μας να μην είναι υψηλό και να είμαστε αρκετά ανταγωνιστικοί σε ό,τι αφορά τις εισπράξεις αλλά και τις πιστώσεις. Χρηματοδοτούμε βασικά τέσσερις τομείς: κοινωνικές συνεργατικές επιχειρήσεις -υπάρχουν πάνω από 10.000 στην Ιταλία-, συνεταιρισμούς, περιβαλλοντικές επιχειρήσεις, μη κυβερνητικούς οργανισμούς και οργανώσεις δίκαιου εμπορίου. Ενας ακόμη τομέας που αναπτύσσουμε τελευταία είναι οι μικροπιστώσεις σε άτομα, δίκτυα, οργανώσεις και μικρές επιχειρήσεις που χρειάζονται μικρά ποσά – υπολογίζουμε σε 7 εκατ. τα άτομα με τέτοιες ανάγκες στην Ιταλία».

Ποια η διαφορά σας από τον βραβευμένο με Νόμπελ Γιούνις;

«Υπάρχει διαφορά επειδή η Ευρώπη δεν είναι Μπανγκλαντές και το να βρεις μια λύση μικροπίστωσης στην Ευρώπη είναι σημαντικό και αφορά και τον τομέα των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων, οι οποίες στην Ιταλία ξεπερνούν τις 300.000 και μπορεί να βρίσκουν τους ενδιαφερόμενους κι εμείς να παρέχουμε τις πιστώσεις».

Ποιο είναι το προφίλ των πελατών σας;

«Είναι από σχεδιαστές, πανεπιστήμια, μειονεκτούσες ομάδες (άνεργοι, ΑμεΑ, αποφυλακισμένοι), αλλά και εταιρείες μη κερδοσκοπικές, ακόμη και δήμοι που έχουν πολλές ευκαιρίες να πραγματοποιήσουν μαζί μας κοινωνικά προγράμματα».

Ολα αυτά δεν ακούγονται και πολύ επικερδή. Σας ξεπληρώνουν τα δάνεια που χορηγείτε;

«Συνήθως νομίζουν ότι οι εναλλακτικές τράπεζες χρηματοδοτούν πιο ριψοκίνδυνες επιχειρήσεις, αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Στην Ιταλία, το μέσο ποσοστό μη αποπληρωμής είναι 3%, ενώ σε μας μόλις 0,5%, οπότε δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εχουμε υποκαταστήματα και 250 εργαζόμενους και χιλιάδες μετόχους, πολλοί εκ των οποίων είναι οργανώσεις: σε κάθε πόλη οργανώνουμε μια τοπική ομάδα εθελοντών που βοηθούν για παράδειγμα, όταν ενδιαφέρεται μια επιχείρηση. Είναι οι εθελοντές αυτοί που ερευνούν. Εχουμε δηλαδή ένα άτυπο σύστημα ελέγχου. Επίσης, όταν μια επιχείρηση έχει πρόβλημα, συνήθως επικοινωνεί μαζί μας και προσπαθούμε να βρούμε από κοινού λύσεις, σε αντίθεση με τις άλλες τράπεζες, που συνήθως δεν το συζητούν».

Υπάρχει ενδιαφέρον για την ίδρυση μιας τέτοιας τράπεζας στην Ελλάδα;

«Προωθούμε την ίδρυση μιας Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Ηθικών και Εναλλακτικών Τραπεζών τα επόμενα χρόνια, σε συνεργασία με παρόμοιους οργανισμούς που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, οπότε οι ενδιαφερόμενες ΜΚΟ και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις στην Ελλάδα θα μπορούσαν να ανοίξουν ένα υποκατάστημα της πανευρωπαϊκής ηθικής τράπεζας. Είναι αρκετά περίπλοκο να ανοίξεις μια τράπεζα, χρειάζεσαι μεγάλο κεφάλαιο· τουλάχιστον 10 εκατ. ευρώ…».

Πώς τα πάτε με την κρίση;

«Από τότε που ξεκίνησε αυξήσαμε τις δραστηριότητες μας: είχαμε 30% αύξηση αποταμιεύσεων και 40% αύξηση δανείων. Πολλοί ενδιαφέρονται να συνεργαστούν με την Ηθική Τράπεζα. επειδή έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και πιστεύουν ότι είναι καλύτερες οι κοινωνικές μας επενδύσεις από τις παραδοσιακές. Την ίδια στιγμή είναι σημαντικό ότι η Ηθική Τράπεζα κράτησε ανοιχτές τις πόρτες της για τους φτωχούς και δίνει πιστώσεις για τις οποίες υπάρχει μεγάλη ανάγκη, γιατί οι παραδοσιακές τράπεζες δεν δίνουν δάνεια· προτιμούν τα πιο κερδοφόρα τοξικά προϊόντα -και οφείλουν να αλλάξουν μυαλά».

Στην Ελλάδα ζούμε μια μεγάλη οικονομική κρίση. Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι αρχές σας;

«Η κρίση είναι μια ευκαιρία αλλαγής. Είναι μια καλή στιγμή για να δημιουργήσεις νέες δουλειές, ειδικά στην πράσινη οικονομία. Για παράδειγμα, στη δική μας περιφέρεια στη Βόρεια Ιταλία πριν από τρία χρονια στην εγκατάσταση ηλιακών πάνελ εργάζονταν 250 άτομα και σήμερα είναι 5.000. Δημιουργήσαμε πάνω από 4.000 θέσεις εργασίας μόνο σε μια περιφέρεια: υπάρχουν νέες δουλειές, όχι όμως στην παραδοσιακή οικονομία, αλλά στη διορατικότητα μιας νέας οικονομίας, που για μας είναι η πράσινη οικονομία. Στην Ιταλία έχει αναπτυχθεί ραγδαία αυτή η κατεύθυνση: βιολογικά προϊόντα, ανανεώσιμη ενέργεια, οικολογικά αυτοκίνητα είναι ο νέος τομέας ανθηρών δραστηριοτήτων».

Πολλές οικονομικές δυσκολίες αφορούν την αδυναμία αποπληρωμής καταναλωτικών δανείων. Θα μπορούσε η τράπεζά σας να αποτελεί μια διαφορετική μορφή προώθησης της κατανάλωσης;

«Για μας είναι σημαντικό να βρούμε ένα νέο τρόπο ζωής, όπου προηγείται η ευημερία της πόλης από την καλοπέραση της οικογένειας. Σ’ αυτό τον τρόπο ζωής δεν έχει σημασία η κατανάλωση, αλλά το να βρούμε λύσεις ώστε να ωφελούνται και να βρίσκουν τον ρόλο τους μέσα από μια διαφορετική κοινωνική προσέγγιση οι κοινότητες».

Και πού βρίσκεται το κέρδος, με το οποίο γαλουχούνται οι οικονομολόγοι;

«Το κέρδος είναι σημαντικό για οποιαδήποτε επιχείρηση, αλλά εμάς μας ενδιαφέρει το κέρδος σε σχέση με το περιβάλλον και την κοινωνία, όχι απλώς το οικονομικό. Η μεγιστοποίηση του οικονομικού κέρδους δεν είναι δυνατή αυτή τη στιγμή, ούτε είναι αυτή αποδεκτή πλέον από τον κόσμο».

Τι προτείνετε;

«Κάθε επιχείρηση οφείλει να καταλάβει ότι χρειάζεται αλλαγή όχι για τη μεγιστοποίηση του κέρδους, αλλά για τη μέγιστη κοινωνικοποίηση των κερδών. Οτι οφείλει να εργαστεί για τη μεγιστοποίηση των επενδύσεων που θα έχουν κοινωνικά οφέλη». *

 

Από τον 19ο αι. τα πρώτα εναλλακτικά πιστωτικά ιδρύματα

 

Δεκάδες είναι τα παραδείγματα των εναλλακτικών τραπεζών που λειτουργούν στην Ευρώπη: μόνο η υπό δημιουργία πανευρωπαϊκή συνομοσπονδία περιλαμβάνει 25 τέτοια ιδρύματα, ανάμεσά τους κι ένα στη Σλοβακία.

Η ιδέα ωστόσο δεν είναι και τόσο καινούργια. Το 19ο αιώνα στη Γαλλία ιδρύεται η πρωτοποριακή συνεργατική τράπεζα Credit Cooperatif, που βασίζεται στην αλληλέγγυα χρηματοδότηση και είναι από τις πλέον ανεπτυγμένες σήμερα. Στην Ισπανία, την Colonya-Caixa Polenca άνοιξε το 1880 ο δικηγόρος και παιδαγωγός Γκιλιέμ Σιφρ, που ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες για την κοινωνική προαγωγή της πόλης του θεμελίωσε και το Ιδρυμα Ελεύθερης (δωρεάν) Παιδείας. Το 1923 έξι μη κυβερνητικοί οργανισμοί κοινωνικής πρόνοιας (Ενωση Πρόνοιας Εργατών, Γερμανικός Ερυθρός Σταυρός, Ενωση Κάριτας, υπηρεσίες πρόνοιας τόσο της Προτεσταντικής Εκκλησίας όσο και των Εβραίων, Ενωση Ανεξάρτητων Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων) δημιουργούν την Bank Fur Sozialwirtschaft στη Γερμανία, η οποία χρηματοδοτεί υπηρεσίες κυρίως στον τομέα της υγείας.

Η σύγχρονη ναυαρχίδα των εναλλακτικών τραπεζών θεωρείται η ολλανδική «Τρόοδος» που ιδρύθηκε το 1980, ενώ το 1995 άνοιξε το πρώτο της υποκατάστημα στη Μ. Βρετανία.

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010

*δειτε και την συνέντευξη για την Παγκόσμια Τράπεζα


Ο αντιπρόεδρος του Οργανισμού Ζ.Φ. Ρισάρ θέτει προτεραιότητες για την αντιμετώπιση της φτώχειας και το Κιότο

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΙΩΑΝΝΑ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

 

«Η μείωση της φτώχειας παγκοσμίως είναι το νούμερο ένα ζήτημα για τον κόσμο τα επόμενα 20 χρόνια. Ενα ακόμη τόσο σημαντικό θέμα είναι η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη».

Την ιεράρχηση των πλέον κρίσιμων προκλήσεων για την ανθρωπότητα στη νέα χιλιετία δεν μας την κάνει κάποιος αριστερός πολιτικός ή εκπρόσωπος περιβαλλοντικής οργάνωσης, αλλά ο αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας για την Ευρώπη Ζαν Φρανσουά Ρισάρ. Στη συζήτησή μας θίξαμε μερικά από τα θέματα που συγκεντρώνουν το παγκόσμιο ενδιαφέρον, μερικές όψεις τους που συνήθως μένουν στη σκιά καθώς και τις δυνατότητες επίλυσής τους, όπως είναι, λόγου χάρη, το να σταματούσαν οι πλούσιες χώρες να πουλάνε όπλα στις χώρες που στερούνται τους πόρους ακόμη και να ταΐσουν τους κατοίκους τους ή ακόμη καλύτερα να άνοιγαν τις αγορές τους στα προϊόντα τους…

* Προβληματίζει η στάση των ΗΠΑ απέναντι στα παγκόσμια προβλήματα;

«Υπάρχει μια ανησυχία ότι οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τα παγκόσμια προβλήματα, κάτι που οι άνθρωποι παρατήρησαν από τη συμπεριφορά τους στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την άρνησή τους να συμμετάσχουν στο Πρωτόκολλο του Κιότο. Οι ΗΠΑ έχουν το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 25% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακος. Το ίδιο το Πρωτόκολλο άλλωστε, για την επικύρωση του οποίου υπολείπονται μερικές υπογραφές χωρών ακόμα, είναι μόνο η αρχή, αφού περιορίζει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μόνο για μερικά ποσοστά, ενώ σύμφωνα με τους επιστήμονες χρειαζόμαστε περισσότερα από αυτό, δηλαδή μεγάλες μειώσεις και συνολικότερη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

* Ποια επίδραση εκτιμάτε ότι θα είχε για το μέλλον της Ευρώπης μια παρέμβαση στη Μέση Ανατολή;

«Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να γίνει, αλλά είναι φανερό ότι η Ευρώπη έχει να διαδραματίσει έναν πολύ σοβαρό ρόλο και δεν εννοώ ειδικά στο Ιράκ. Η Ευρώπη έχει όλη τη Μ. Ανατολή στη γειτονιά της, μια από τις λίγες περιοχές του πλανήτη όπου ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού έχει παραμείνει πολύ υψηλός. Και αν δεν διασφαλίσει για τα επόμενα 20 χρόνια ότι όλη η περιοχή θα ευδοκιμήσει περισσότερο, και μάλιστα συνδεδεμένη με την ευρωπαϊκή οικονομία, έτσι ώστε να μη γίνει ιδιαίτερα ασταθής, τότε οι πληθυσμιακές τάσεις θα ωθήσουν πάρα πολλούς νέους ανθρώπους να έρθουν στις αγορές εργασίες στα επόμενα χρόνια στις χώρες της Ευρώπης.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έρχεται και ο κόσμος δεν το γνωρίζει, γιατί η συζήτηση εστιάζεται γύρω από τη σημερινή κρίση. Ανεξάρτητα από τις ειρηνευτικές διαδικασίες τώρα στο Ιράκ, η Ευρώπη οφείλει να ενδιαφερθεί για την οικονομική επιτυχία όλων των αραβικών χωρών, οι οποίες, η Αίγυπτος, το Μαρόκο, η Τυνησία, αν δεν αναπτύσσονται με ρυθμούς της τάξης 7-8% το χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια, θα σημειώσουν έκρηξη ανεργίας, ίσως γίνουν πολύ ασταθείς και ενδεχομένως τρομακτική πηγή ανεξέλεγκτης μετανάστευσης».

Νομοταγείς και αναπτυξιακές

* Στην τελευταία έκθεση του ΟΗΕ επισημαίνεται η αύξηση της ανισότητας, και συγκεκριμένα ότι ενώ 40 χώρες είχαν αύξηση στο κατά κεφαλήν εισόδημά τους, περισσότερες από τις διπλάσιες βρίσκονταν σε προ δεκαετίας επίπεδο. Πώς εξηγείτε τη συμβολή σας με αυτά τα δεδομένα;

«Τη δεκαετία του 1990, οι πλούσιες χώρες που έχουν περίπου ένα δισεκατομμύριο κατοίκους είχαν μια ετήσια αύξηση στο κατά κεφαλήν εισόδημά τους κατά 2%. Στο ίδιο διάστημα υπήρχαν 25 αναπτυσσόμενες χώρες που είχαν 3 δισ. κατοίκους, στις οποίες οι οικονομίες τα πήγαν καλά, ήταν διαφανείς, είχαν επενδύσει στην εκπαίδευση και στην υγεία, ήταν νομοταγείς, ανέπτυξαν τη δημοκρατία και είχαν 5% κατά κεφαλήν αύξηση στο εισόδημα, υπερδιπλάσιο των ανεπτυγμένων, και κατάφεραν να μειώσουν τη φτώχεια κατά 15%. Κάτι το οποίο δεν ξέρουν αρκετοί άνθρωποι είναι πως είναι η πρώτη φορά από το 1820 που έχουμε καταφέρει να μειώσουμε τον αριθμό των εξαθλιωμένων από 1,4 δισ. ανθρώπους σε 1,2 δισ. παγκοσμίως, χάρη σε αυτή την ομάδα των 25 χωρών (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Ινδία, Κίνα, Μπαγκλαντές, Ουγκάντα, Γκάνα, Βολιβία, Μεξικό, Χιλή, Ουγγαρία). Κάτι που δεν είναι γνωστό, είναι πως αυτές οι χώρες όχι μόνο τα πάνε καλά από άποψη ανάπτυξης, αλλά έχουν μειώσει τη φτώχεια σημαντικά και έχουν αναπτυχθεί δυο φορές πιο γρήγορα απ’ ό,τι οι πλούσιες χώρες πριν από 100 χρόνια. Αυτά είναι τα καλά νέα».

100 χώρες «πάνε» αντίστροφα

* Τα κακά νέα;

«Υπάρχει ένας αριθμός περίπου 100 χωρών, με 2 δισ. κατοίκους, που είχαν ρυθμό αύξησης κατά κεφαλήν την ίδια περίοδο -1%. Οι μισές βρίσκονται στην Αφρική. Και γι’ αυτές πρέπει όλοι να ανησυχούμε. Είναι χώρες που στη νέα παγκόσμια οικονομία δεν τα πάνε καλά. Οι περισσότερες βασίζονται σε προϊόντα όπως ο καφές, το κακάο, το ρύζι και οι τιμές αυτών των αγαθών πέφτουν. Αυτές οι χώρες έχουν προβλήματα με συγκρούσεις, για παράδειγμα στην Αφρική ένα άτομο στα πέντε επηρεάζεται από κάποιας μορφής διαμάχη, είναι επίσης οι χώρες οι οποίες εμποδίζονται να εξάγουν τα προϊόντα τους στις πλούσιες χώρες, είτε λόγω δασμών στα εισαγόμενα προϊόντα που έχουν επιβάλει οι πλούσιες χώρες είτε επειδή οι πλούσιες χώρες επιδοτούν τα δικά τους αγαθά κατά ένα δισεκατομμύριο δολάρια τη μέρα. Συνεπώς το πρόβλημα εστιάζεται σε αυτή την ομάδα, η οποία χρειάζεται τρομερή βοήθεια, που ξεπερνάει αυτά που μπορούμε να δώσουμε επί του παρόντος.

Οι πλούσιες χώρες έχουν μειώσει τις συνεισφορές αρωγής κατά 30% τα τελευταία 10 χρόνια».

* Είστε αισιόδοξος για την επίτευξη στόχων όπως είναι η εξάλειψη της φτώχειας και η βιώσιμη ανάπτυξη για όλους;

«Είμαι αισιόδοξος επειδή μερικές χώρες αναπτύσσονται ταχύτατα περιορίζοντας τη φτώχεια. Παραμένει ωστόσο το μεγάλο θέμα, οι περίπου 100 χώρες με τα δύο δισ. κατοίκους που είναι περιθωριοποιημένες και χρειάζονται πολύ περισσότερη βοήθεια. Γι’ αυτό είναι ζωτικής σημασίας να αυξήσουν οι πλούσιες χώρες τον προϋπολογισμό αρωγής τους κατά τουλάχιστον 50 δισ. δολάρια το χρόνο.

Είναι σημαντικό οι πλούσιες χώρες να ανοίξουν τις αγορές τους στα προϊόντα των φτωχών χωρών, να μειώσουν τις επιδοτήσεις τους στα αγροτικά τους προϊόντα, να περιορίσουν τις πωλήσεις οπλών σε αυτές και να μην παρέχουν διευκολύνσεις στα κεφάλαια που βγαίνουν από τις φτωχές χώρες. Ανάμεσα στα πολλά που πρέπει να γίνουν είναι και να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων βοηθείας παγκοσμίως για να φτάσουμε σε αυτόν το στόχο. Είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, γιατί μας έχει εντυπωσιάσει η πρόοδος των χωρών των 3 δισ. κατοίκων, επειδή απέδειξαν όχι μόνο ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά επίσης ότι μπορεί να γίνει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Φυσικά χρειάζεται όλοι να εργαστούν σε αυτήν την κατεύθυνση και όχι να αναλωνόμαστε σε κατηγορίες του τύπου είναι δικό σου φταίξιμο, είναι λάθος της ΠΤ ή του ΔΝΤ. Ολοι ενέχονται στην επιτυχία ή την αποτυχία. Η μείωση της φτώχειας παγκοσμίως είναι το νούμερο ένα ζήτημα για τον κόσμο τα επόμενα 20 χρόνια. Υπάρχει ένα ακόμη τόσο σημαντικό θέμα και αυτό είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη».

* Εχετε ερευνήσει το ύψος των ποσών που δαπανώνται σε συστήματα ασφάλειας ή στρατιωτικά μέσα και κατά πόσο αυτές οι δαπάνες ουσιαστικά στερούν πόρους από τον αγώνα κατά της φτώχειας;

«Ας μιλήσουν από μόνοι τους οι αριθμοί. Τα προγράμματα βοήθειας κυμαίνονται τώρα τόσο χαμηλά που μόλις και φτάνουν το ύψος των 55 δισ. δολαρίων ετησίως. Για να το συγκρίνουμε αυτό, οι αγροτικές επιδοτήσεις που πληρώνουν οι πλούσιες χώρες στις ίδιες τους τις καλλιέργειες είναι επταπλάσιες της τάξης των 365 δισ. δολαρίων το χρόνο. Συνολικά οι πωλήσεις οπλών φτάνουν τα 80 δισ. δολάρια το χρόνο. Οι επιδοτήσεις σε πετρελαιοειδή, άνθρακα και αέριο ξεπερνούν ακόμη και αυτό το ποσό. Βλέπετε ότι η βοήθεια είναι πολύ ισχνή σε σύγκριση με αυτά τα ποσά, και αν κάναμε κάτι για αυτά τα θέματα, που σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να κάνουμε, θα μας απέμεναν πολλοί πόροι.

Για να επιτύχουμε το σκοπό μας, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΟΗΕ και της ΠΤ, θα έπρεπε τουλάχιστον να διπλασιάσουμε τη βοήθεια από τα 55 στα περίπου 100 δολάρια, και αν ανοίγαμε τις αγορές μας και περιορίζαμε τις επιδοτήσεις, αυτό θα εξοικονομούσε ακόμη 50-100 δισ. δολάρια για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Αυτά είναι τα δύο ποσά που χρειαζόμαστε για την επίλυση προβλημάτων, όπως το AIDS, η ελονοσία, η φυματίωση, το θέμα της εκπαίδευσης και των υποδομών υγείας στις πιο φτωχές χώρες…».




Εντυπο: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Ημ/νία: 21/09/2002
Κατηγορία: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ